Sprawozdanie z dorocznego spotkania NFO w 2004 r.

Jette Eva Madsen

Wprowadzenie
Doroczne spotkanie hodowców NFO miało miejsce podczas Wystawy Światowej w Wiedniu 13 listopada 2004 r. Organizator wystawy, ÖVEK, udostępnił nam pomieszczenie dla VIP-ów na cele spotkania.

W zastępstwie nieobecnej międzynarodowej sekretarz NFO, Pauli Swepston (US), która przysłała wyrazy ubolewania z powodu swojej nieobecności i najlepsze życzenia dla wszystkich, spotkanie poprowadziła Jette Eva Madsen (Dania).

W spotkaniu uczestniczyło ponad 50 osób z 16 krajów: Austrii, Belgii, Czech, Danii, Finlandii, Francji, Niemiec, Izraela, Holandii, Norwegii, Polski, Hiszpanii, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy i Wielkiej Brytanii.

Nowe zasady rejestracji
Jette Eva Madsen zwróciła uwagę na fakt, że od 1 stycznia 2005 r. koty NFO powinny być rejestrowane z uwzględnieniem ilości/rozłożenia plam bieli na futrze. Jette poprosiła o pomoc hodowców innych ras, jak również doświadczonych sędziów i na podstawie ich porad opracowała kilka ogólnych wskazówek odnośnie do przypisania kotu właściwego kodu bieli.
W większości przypadków należy po prostu zaufać intuicji i pierwszemu wrażeniu. W razie wątpliwości należy zajrzeć w rodowody rodziców. Jeśli nie można jednoznacznie ustalić, czy kociak to arlekin czy bikolor, a większośc przodków to bikolory - kociak również będzie bikolorem. Analogicznie w przypadku arlekina.

01 VAN : Koty białe z kolorem występującym wyłącznie na głowie, uszach i ogonie

02 ARLEKIN: Koty w większości białe, z kolorem na 25-50% powierzchni ciała. Plamy koloru muszą być przedzielone plamami bieli, zwłaszcza na grzbiecie

03 BIKOLOR : Ilość bieli stanowi 50-75% powierzchni ciała. Wskazana obecność białego "naszyjnika"

09 NIEOKREŚLONA ILOŚĆ BIELI: Większość NFO będzie rejestrowana w tej kategorii

W odpowiedzi na pytanie Tatiany Misiyuk (Ukraina), Jette Eva podkreśliła, że już wydane rodowody nie będą podlegały zmianie i że zmiana kodu bieli (np. z BIKOLORA na NIEOZNACZONY) nie będzie prowadziła do anulowania certyfikatów, jako że nie pociąga za sobą zmiany grupy kolorystycznej kota.

Nowe kolory
Walne Zebranie FIFe w maju 2004 r. ostatecznie uznało nowe kolory. Jette Eva zapytała hodowców nowych kolorów, kiedy będzie można zobaczyć ich koty na wystawach. Istotne byłoby również uzyskanie informacji o niepręgowanych kotach w nowych kolorach i o nowych kryciach testowych.

Katja Schmatz (Niemcy) powiedziała, że niemieccy i holenderscy hodowcy kotów w nowych kolorach zaprezentują swoje koty na wystawie światowej NFO w Nijmegen (Holandia 29 stycznia 2005 r. )

Miranda Aldham-Breamy (Holandia) skorzystała z tej okazji, aby powiedzieć parę słów o tej wystawie, mającej status międzynarodowej wystawy FIFe, otwartej wyłącznie dla NFO. Liczba kotów będzie ograniczona (200), oprócz normalnej oceny, będzie również ocena na wesoło: wybór kota z najdłuższym ogonem, największymi tufkami itd.

HCM
W ostatnim czasie pewna liczba kotów z Niemiec, Szwecji i Danii została zdiagnozowana pod kątem HCM, hipertroficznej kardiomiopatii. Uczestnicy spotkania otrzymali artykuły dotyczące tej choroby [czekają na przetłumaczenie i konsultację weterynaryjną, przyp. tłum.].

Jette Eva krótko opisała HCM, będącą najpowszechniejszą chorobą serca wśród kotów. Polega ona m.in. na anormalnym przeroście ścian serca. Proces ten może trwać wiele lat i w najcięższych przypadkach może prowadzić do niewydolności serca i śmierci zwierzęcia. Przyczyna choroby jest nieznana, najprawdopodobniej wywołuje ją szereg czynników genetycznych. W chwili obecnej nie jest dostępny test genetyczny pod kątem HCM, ale doświadczony lekarz weterynarii jest w stanie rozpoznać chorobę na podstawie badania EKG, stwierdzając zgrubienie ścian serca. Choroba prowadzi często do zakłócenia działania zastawek serca, co może zostać stwierdzone przez lekarza bez wykonywania EKG. Choroba rozwija się głównie u kocurów, kotki przekazują ją potomstwu, pozostając same utajonymi nosicielkami.

Na podstawie badań wśród populacji MCO stwierdzono, że HCM jest powiązana z dominującą cechą genetyczną. Badania przeprowadzone przez dr Kittelson(a) wykazały, że gdy ten czynnik jest przekazywany potomstwu przez oboje rodziców, w rezultacie otrzymuje się 25% urodzeń martwych, 25% zdrowych kociąt i 50% kociąt, które w wieku 1-6 lat zachorują na HCM. Zdrowy kot, niewykazujący objawów HCM w wieku 3 lat na podstawie wyniku badania EKG, może zachorować w wieku 5-6 lat.

Ten sam typ dziedzicznej HCM został stwierdzony w innej rasie kotów, wśród amerykańskich kotów krótkowłosych (American Shorthair), może również występować wśród kotów innych ras, najprawdopodobniej w wyniku mutacji genetycznej. Jak już zostało wspomniane, taka sytuacja najpewniej miała miejsce w przypadku duńskiej linii NFO, u pięciu kotów z której stwierdzono HCM. Jette Eva podkreśliła, że należy poważnie podejść do tego problemu, jednak bez paniki, której znamiona wydaje się nosić domaganie się przez hodowców, nabywców i lekarzy weterynarii masowego wykonywania testów pod kątem HCM. Liczba kotów dotkniętych tą chorobą jest ograniczona, w chwili obecnej można stosunkowo łatwo znaleźć źródło choroby i zapobiec jej rozprzestrzenianiu

Eila Tähti (Finlandia) zaproponowała, by nowe linie były poddawane testom w tamach profilaktyki.

Miranda Aldham-Breamy poradziła hodowcom, by w kwestii diagnozowania HCM zwracali się do kompetentnych lekarzy weterynarii, posiadających odpowiednią wiedzę i dysponujących niezbędnym wyposażeniem. Zasugerowała również staranną analizę rodowodów i krzyżowanie jedynie tych kotów, o których wiadomo, że są zdrowe. W razie wątpliwości należy szukać w rodowodzie kotów powyżej 7 roku zycia, ponieważ prawdopodobieństwo, że są one chore na HCM jest niewielkie.

W odpowiedzi na pytanie Judith MacArthur (Austria), Miranda powiedziała, że każdy weterynarz może podczas sekcji zwierzęcia stwierdzić, czy było ono chore na HCM, ważąc serce. Serce kota cierpiącego na HCM jest cięższe od zdrowego o maksymalnie 30 g (zdrowe serce waży około 20 g). Miranda zauważyła, że hodowcy nie powinni kastrować kotów hodowlanych bez upewnienia się, że ryzyko przenoszenia przez nie HCM jest faktycznie duże - konsekwencją takiego działania jest zmniejszenie puli genetycznej i, co za tym idzie, zwiększenie ryzyka wystąpienia innych defektów genetycznych. Miranda powiedziała również, że w jej opinii środkiem zaradczym byłoby otworzenie nowicjatu dla nowych reproduktorów.

Tatyana Misiyuk powiedziała, że lekarze weterynarii na Ukrainie nie interesują się tak naprawdę kotami i psami, skupiajac się na koniach, bydle i trzodzie chlewnej. Wyraziła swoje powątpiewanie odnośnie możliwości przeprowadzenia wiarygodnych badań pod kątem HCM na Ukrainie. Jette Eva dodała, że nie ma międzynarodowego, uznanego standardu, pozwalającego uznać anormalnie powiększone serce za serce chore na HCM. Pozytywny wynik badania w jednym kraju może w drugim zostać uznany za negatywny.

Renée Weissbach (Belgia) zaapelowała o większą otwartość i szczerość wśród hodowców. Według niej będzie wtedy łatwiej znaleźć rozwiązanie tego problemu. Zaapelowała również o powrót do podstawowych wartości, jednoczących hodowców NFO i zaproponowała, by zapomnieć o podziałach i sporach z przeszłości. Stwierdziła również, że widzi tu duże pole dla NFO Breed Council.

Magda Patrykiejew (Polska) gorąco poparła ideę aktywnego działania Breed Council. Powiedziała, że NFO jako rasa staje się coraz popularniejsza w Polsce (trzy specjalistyczne wystawy NFO w 2005 r.: Warszawa, Łódź i Poznań). Polski klub NFO założył forum NFO cieszące się duża popularnością, jako miejsce wymiany doświadczeń i pomysłów (pod adresem www.nfo.pl). Zaproponowała również, by w podobny sposób ułatwić dyskusje w NFO Breed Council [i ogólnie wszystkim hodowcom NFO - dlatego właśnie powstało forum Norwegian Forest, na tle dyskusji na spotkaniu na światówce, kiedy Jette Eva zapytała, czy Agnar mógłby. Odpowiedzieliśmy, że Agnar mógłby. przyp. tłum.]

Również Martin Šanda (Czechy) wypowiedział się za wzmocnieniem Breed Council.

Jette Eva zachęciła wszystkich hodowców NFO do aktywnego udziału w Breed Council. Powiedziała, że chociaż warunki członkostwa są dość restrykcyjne, każdy z hodowców może starać się o warunkowe przyjęcie na drodze rekomendacji przez swoje organizacje macierzyste.

Pozostałe sprawy
Spotkanie zakończyło się niewielką uroczystością, kiedy Ina Rebekka Selte (Norwegia) wręczyła Magdzie Patrykiejew z polskiego klubu NFO grafikę przedstawiającą Trulsa, najsłynniejszego przedstawiciela rasy. Należy pamiętać, że ta grafika jest jednym z 200 egzemplarzy z limitowanej edycji, wykonanej przez duńskiego artystę, Carla Erika Fugla, na podstawie oryginalnego zdjęcia Trulsa (kota, według którego został ustalony standard rasy).

Klub Norsk Skogkattring przekazał ostatni dostępny egzemplarz grafiki nr 97/200 na aukcję, dochód z której został przeznaczony na nadania and FIP-em. Aukcja zakończyła się 20 października 2004 r., a jej zwycięzcą został Klub Hodowców i Miłośników Kotów Norweskich Leśnych "AGNAR", który przekazał 6.950 koron norweskich na ten szlachetny cel. Członkowie polskiego klubu zostali nagrodzeni gorącymi brawami za to osiągnięcie. Aplauz był jeszcze większy, gdy Magda Patrykiejew oznajmiła ze członkowie AGNARu [i przyjaciele, przyp. tłum] postanowi przekazać grafikę na aukcję, która ma być organizowana co roku, dochody z której będą przekazywane w całości na walkę z tą chorobą.
W ten sposób zakończyło się bardzo pozytywne i konstruktywne doroczne spotkanie NFO.

Oryginalne sprawozdanie znajduje się na stronie E.J.Madsen, pod adresem http://jetteweb.skovkat.dk/wsmeeting2004.htm. Wszelkim amatorom korzystania z owoców cudzej pracy przypominam, że wykorzystanie w całości lub w części angielskiego oryginału, jak i polskiego tłumaczenia wymaga zgody autora oraz tłumacza, w przeciwnym razie będziemy mieli do czynienia ze złamaniem praw autorskich ze wszystkimi idącymi za tym konsekwencjami. Przypominam o tym, bo zdaje się nie dla wszystkich jest to sprawa oczywista. Mimo, że naśladownictwo jest najwyższą formą pochlebstwa, klub AGNAR nie życzy sobie, by oryginalne pomysły jego członków, jak również efekty ich pracy, były powielane i podawane za swoje, zarówno przez pojedyncze osoby, jak i inne kluby rasy.

Magdalena Patrykiejew

 

Powrót na początek strony